آخرین اثر میازاکی، The Boy and the Heron، نشان میدهد که ذرهای از قدرت رویاپردازی و خلاقیت این کارگردان کم نشده است.
یکی از مواردی که همواره با نگرانی یا گارد با آن رفتار میکنیم، جدیدترین فیلم کارگردانی است که پا به پیری گذاشته است. از اسکورسیزی بگیرید تا ریدلی اسکات و همین میازاکی، این ترس در وجودمان است که نکند بخواهند داستانهای از پیش گفتهشان را دوباره تعریف کنند. آخرین اثر میازاکی، The Boy and The Heron به دام چنین کلیشهای نیافتاده و به اثری خاص تبدیل میشود که همانند دیگر آثارش، مفاهیم عمیقش را در لایههای زیرین دنیای زیبا، رنگارنگ و بامزه (و گاهی ترسناکش!) قایم کرده است. اثری که از مخاطبش میخواهد بارها و بارها به سراغش بیاید تا داستان پر از نماد و استعارهاش درباره جهان و آدمها را بهتر متوجه شود. همراه ویجیاتو برای نقد این اثر باشید.