نقد انیمه سریالی شیطان هم می‌گرید (Devil May Cry)

اقتباس‌های سینمایی یا تلویزیونی از بازی‌های ویدیویی، اغلب با چالش‌هایی بنیادین مواجه‌اند؛ چالش‌هایی که نه‌تنها به ماهیت متفاوت رسانه‌ها بازمی‌گردند، بلکه به تفاوت انتظارات مخاطب هم وابسته‌اند. انیمه‌ ۲۰۲۵ شیطان هم می‌گرید (Devil May Cry) به کارگردانی آدی شانکار و تهیه‌کنندگی استودیو میر در همکاری با نتفلیکس، تلاشی دیگر در مسیر انتقال حال‌وهوای یک مجموعه بازی‌های ویدئویی محبوب به زبان تصاویر متحرک است. اما آیا این اقتباس توانسته از هویت بازی فاصله بگیرد و به استقلالی منحصر به فرد برسد؟ آیا صرفاً با تکرار موتیف‌ها و طراحی‌های آشنا، موفق به خلق چیزی تازه شده؟ یا درون‌مایه‌ی آن چیزی بیش از نبرد خیر و شر نیست؟

اقتباس‌های سینمایی یا تلویزیونی از بازی‌های ویدیویی، اغلب با چالش‌هایی بنیادین مواجه‌اند؛ چالش‌هایی که نه‌تنها به ماهیت متفاوت رسانه‌ها بازمی‌گردند، بلکه به تفاوت انتظارات مخاطب هم وابسته‌اند. انیمه‌ ۲۰۲۵ شیطان هم می‌گرید (Devil May Cry) به کارگردانی آدی شانکار و تهیه‌کنندگی استودیو میر در همکاری با نتفلیکس، تلاشی دیگر در مسیر انتقال حال‌وهوای یک مجموعه بازی‌های ویدئویی محبوب به زبان تصاویر متحرک است. اما آیا این اقتباس توانسته از هویت بازی فاصله بگیرد و به استقلالی منحصر به فرد برسد؟ آیا صرفاً با تکرار موتیف‌ها و طراحی‌های آشنا، موفق به خلق چیزی تازه شده؟ یا درون‌مایه‌ی آن چیزی بیش از نبرد خیر و شر نیست؟

«شیطان هم می‌گرید» همان چیزی‌ست که از یک اقتباس از دانته و دنیای خاصش انتظار داریم: اکشن پر زرق‌وبرق، طراحی بصری چشم‌نواز، و ضدقهرمانی که در عین بی‌قیدی و شوخ‌طبعی، درگیر مبارزه‌ای فراتر از مرزهای انسانی است.

منبع  : مجله مایکت

برای مشاهده کامل مطلب کلیک کنید

اشتراک‌گذاری

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *