«تک تیرانداز» همانند بسیاری دیگر از فیلمهای مشابهش نه در گیشه موفق خواهد بود و در جذب مخاطب خارج از چارچوب طرفدارانش. ضعفش هم در همان کلیشههایی است که رنگ دستهچندم هالیوودی خورده است.
سوره سینما – احسان زیورعالم :در نشستهای رسانهای فیلم تکتیرانداز یک چیز به خوبی مشهود است، اینکه گروهی فیلمساز با حمایت بخشی از سیستم غیرخصوصی، تمایل داشته فیلمی در قدوقامت هالیوود بسازد و به هر نحوی نشان دهد در ایران هم میشود فیلمی در قدوقواره تکتیرانداز «کلینت ایستوود» ساخت. البته ریشه ماجرا به زمانی بازمیگردد که مقام معظم رهبری نسبت به فیلم ایستوود واکنش نشان داد. البته گفتار رهبری در نقد فیلم؛ اما به نظر میرسد آن سخنرانی مسیرش به تولید تکتیرانداز ایرانی شده است. دو داستان با شخصیتهای مشابه، تکتیراندازهایی که در جنگ دستنیافتنی به حساب میآیند.
اما با وجود تشابه شخصیتی آنچه نسخه ایرانی را نادیدنی میکند، همین تلاش برای هالیوودیبودن است. جاییکه کارگردان فیلم مدعی میشود تکتیرانداز قرار است از کلیشههای مرسوم دوری کند. البته او نمیگوید این کلیشهها چه هستند؛ اما معرکه تانکها را مثالی از این کلیشهگریزی معرفی میکند، همانجایی که دقیقاً تدوینگر فیلم از آن انتقاد میکند.