گروه اقتصادی: در یک میزگرد رسانهای که به تازگی با موضوع «مسیریابی صنعت خودرو» و با حضور 4 تن از صاحبنظران یا مدیران فعلی یا سابق و کارشناسان خودرو برگزار شده و مورد توجه قرار گرفته نکات مختلفی مطرح شده که هر چند هر یک بخشی از واقعیت را بازمیتاباند اما چون در آن سُرنا از سرِ گشاد آن نواخته شده نتیجۀ مطلوب را در ذهن مخاطب نمینشاند و در جاهایی چه بسا ادعاهایی عامیانه مطرح میشود که انگار برای جلب رأی و پیروزی در انتخابات و در یک میتینگ و مناظره است! از این رو گزاف نیست اگر گفته شود «داستان یک بازار سیاسی» نشستی است که برای چارهجویی تشکیل شده اما در عمل تنها یک نسخه را تجویز میکند و آن هم اجازۀ واردات خودرو دستدوم و سپردن بازار به آنهاست تا دل مخاطب و مصرف کنندۀ ایرانی در کوتاه مدت به دست آید.
به گزارش بولتن نیوز به نقل از عصر ایران، در اینکه تولید خودرو به رغم تحمیل هزینه زیاد در ایران از صرفۀ اقتصادی خارج شده و خودروستپازان به رغم همۀ حمایتها با زیان انباشتهلطانی بخورم و به اشکنه راضی باشم چه؟ ظاهر این حرف موجه است اما میتوان پرسید اگر خیل شاغلان این صنعت را از اشکنه خوردن واقعی و غیر تمثیلی محروم کند چه؟
اگر این انتقاد وارد است که به خودرو به چشم “نظر کرده” توجه شده از آن سوی بام هم نباید افتاد که با نگاه جزیرهای مشکلات آن را جدای معضلات اقتصادی بدانیم. چرا که اگر روند کاهشی قدرت خرید ادامه یابد چه بسا توان خرید همان خودرو دست دوم هم از کف برود و چندی بعد یکی بگوید اگر نخواهم اشکنه بخورم و به نان خالی رضایت دهم چه؟
سرنا را از سر گشاد آن ننوازیم و گمان نکنیم وضعیت خودرو متأثر از شرایط دیگر نیست و جزیرهای جدا از جزایر دیگر است ولو به آن بیشتر توجه شده باشد.