فیلم درباره لحظاتی مهم و طلایی در زندگی صحبت میکند که میتواند دنیای هر کسی را زیر و رو کند. یک لحظه و یک اتفاق میتواند بحران و حادثهای بزرگ خلق کند که هیچ راهی برای خلاصی از آن پیدا نمیشود. یک لحظه تفریح و عیاشی ممکن است آدمی را به سمت مرگ بکشاند یا یک لحظه بخشش بتواند زندگی را به کسی ببخشد
جوان آنلاین: سروش صحت را باید کارگردانی مؤلف در ترکیب کردن تخیل و واقعیت بدانیم. او به شکلی ماهرانه فانتزی را وارد دنیای واقعی میکند و با در هم آمیختن آنها، اجازه میدهد تماشاگرش از خلق این دنیای خیالی لذت ببرد. در سینمای ایران که همواره از کمبود تخیل و خیال رنج برده، رفتن به فضای فانتزی اتفاق خوشایندی است. سینمایی که مدام بین سوژههای رئالیستی اجتماعی پرسه میزند، به خیال و خلاقیت در گفتن داستانهای متفاوت بسیار نیاز دارد؛ کاری که کارگردانی مثل صحت به خوبی آن را بلد است و با فیلمهایش تنوع را به سینما میآورد.
صحت در دومین فیلم سینماییاش، همچون کارهای قبلیاش، همچنان روی لبه باریک خیال و واقعیت حرکت کرده و فضایی متفاوت از سایر فیلمها را پیش چشم مخاطبش گذاشته است. این نکته مثبت فیلمسازی صحت است. او در فیلمهایش از تقلید و پیروی کردن از دیگران دوری میکند و به دنبال ساختن جهان منحصربهفرد خودش است.
در روزگاری که کمدیسازی در سینمای ایران با لودگی و هجو مترادف شده، سروش صحت توانسته است تا حدودی از این فضا فاصله بگیرد و یک فیلم کمدی استاندارد با قصهای جذاب بسازد. برخلاف فیلمهای کمدی این روزها که در داستانگویی به شدت ضعف دارند و فیلمشان را بر پایه خلق موقعیتهای کمدی میسازند، «صبحانه با زرافهها» فیلمی قصهگو است که اتفاقاً داستانش را تا پایان بدون افتادن ریتم تعریف میکند. فیلم کمدی صحت، هر چند در لایههای سطحیاش خندهدار به نظر میرسد، اما در لایههای زیرینش، حرفهای جدی و مهمی میزند که تماشاگر را به تفکر وامیدارد. فیلم به اندازهای که شاد است و میخنداند در طول فیلم به ویژه در نیمه پایانیاش، حرفهای مهمی میزند و تا اندازهای لحن غمانگیز به خود میگیرد.
اهمیت رفاقت