نقدی بر فیلم «دراما»/ کالبدشکافی یک فروپاشی: معماریِ تروما و روانرنجوری مدرن
سینماسینما، مسعود ارجمندفر
مقدمه: بورگلی در آستانهانِ مدرن است؛ انسانی که در میانِ تروماهای گذشته و ایدهآلهای آینده گرفتار شده است. بورگلی با ترکیب دقیق معماری، روانکاوی و فرم سینمایی، نشان میدهد که ما چگونه در خانههایی زندگی میکنیم که دیوارهایش از ترس ساخته شده و رابطههایی داریم که بر پایه توهمات مشترک بنا شدهاند «دراما» تجربهای است که مخاطب را تغییر میدهد؛ فیلمی که پس از خاموش شدن چراغهای سالن با شما به خانه میآید، در راهروها قدم میزند و در سکوت شب، دوباره در گوشتان زمزمه میکند:
«تو در پشت آن لبخند، چه حقیقتی را دفن کردهای؟»