به گزارش پایگاه فکر و فرهنگ مبلغ، استاد جامعه شناسی اعتمادیفر در برنامه گرانیگاه، با نقد صریح تحلیلهای فردمحور و ژورنالیستی که درگیریهای منطقهای را به کنشهای هیجانی یا توطئههای شخصی سیاستمداران تقلیل میدهند، صورتبندی تازهای از بحران ارائه میکند. به باور او، ما نباید در دام روایتهای تقلیلگرایانه بیفتیم. در نگاه ساختارگرای او، اسرائیل یک بازیگر سیاسی متعارف یا صرفاً یک همسایهی متخاصم نیست؛ این رژیم تجهیز ضروری نظم مدرن و بخشی از معماری کلان قدرت در غرب آسیاست.
فاضلاب بحران: مکانیزم نظم لیبرال
بنابر روایت تسنیم، اعتمادیفر معتقد است برای فهم منطقِ جنگ، باید به ساختارِ تخلیهی بحران توجه کرد. به زعم او، واقعیت عریان هندسهی قدرت در جهان امروز این است: نظم سرمایهداری پیروز در مرکز، برای حفظ رفاه، امنیت و دموکراسی پوشالی خود، ناگزیر است تضادهای ذاتی، خشونتهای پنهان و بحرانهای ساختاریاش را به پیرامون تخلیه کند. در این مهندسی ساختاری، اسرائیل نقش فاضلاب بحرانهای غرب را بازیرا قلعوقمع کند، و ساحت فرهنگ زندهای که در دل این مقاومت، نظم مصنوعی تکنولوژیک را فرسوده میکند.
به زعم او، آنچه ما امروز شاهدش هستیم، آغاز بازخوانی جهان مدرن است. نیرومندی جامعهی ایرانی در این مواجهه، چیزی است که تئوریهای کلاسیک غربی که در فضای رفاه مصنوعی پرورده شدهاند قادر به تبیین آن نیستند. جامعهی ما در سایهی خطر، خود را دوباره اختراع میکند. دکتر اعتمادیفر در پایان هشدار میدهد که قدرتهای جهانی باید بدانند با الگوریتم نمیتوان فرهنگی را که در مرگآگاهی ریشه دارد، شکست داد. او معتقد است که ما در ابتدای راه فهم این تابآوری ساختاری هستیم؛ تابآوریای که نه از تکنولوژی، بلکه از حقیقت اجتماعی زیسته سرچشمه میگیرد. این تحلیل او، دعوتی است به بازگشت به امر واقع، عبور از نمایشهای دیجیتال و فهم قدرت پنهانی که در دل بحرانها، حیات تازه میآفریند.