خبرگزاری آنا – سعید سیفی استاد دانشگاه و تحلیلگر مسائل راهبردی: جنگ دوازده روزه تحمیلی ایران با ائتلاف اسرائیل، آمریکا، اعضای ناتو و برخی کشورهای متحد آنها درمنطقه که شاید بتوان گفت حدود ۴۰ کشور میباشد از ۲۳ خرداد ۱۴۰۴ آغاز شد، نخستین جنگ نظامی مستقیم جمهوری اسلامی ایران با یک محور عبری-غربی-آمریکایی بود. اگرچه در حال حاضر جنگ متوقف شده و به اصطلاح، آتشبسی متزلزل بر این بحران سایه انداخته، اما شواهد، تحلیلها و حتی سوابق تاریخی رفتار رژیم صهیونیستی، همگی مؤید احتمال زیاد افزایش تنشها میباشد.
در چنین شرایطی که جوامع در توقف و نه پایان جنگ و ابهام به سر میبرند، اقتصاد کشورها به جای تکیهگاه، به میدان تهدید و نوسان تبدیل میشود. در چنین فضایی، رکود تورمی، بیثباتی ارزی، بلاتکلیفی اجتماعی و عدم امکان برنامهریزی مناسب، کشور را در معرض مشکلات داخلی بویژه در حوزه اقتصاد قرار میدهد، حوزهای که در سالهای اخیر در بسیاری از کشورها، از پیوست امنیت به عامل و تقویتکننده امنیت تبدیل شده است و اهمیت آن، بیش از پیش افزایش پیدا کرده است.
متاسفانه در دفاع مقدس ۱۲ روزه، علیرغم اقدامات مثبت انجام شده برای توزیع مناسب منابع در مناطقی که هموطنان ما حضور بیشتری داشتند، مثل استانها و شهرهای مسافرپذیر در شمال کشور، شاهد اقدامات برنامهریزی شده بر اساس یک نقشه راه طراحی شده از قبل، برای دورانهای بحرانی مثل جنگ، نبودیم و مثل بسیاری مواقع، منتظر ماندیم تا بحران رخ دهد و تصمیمها و مصوبات را بر اساس شرایط موجود اتخاذ کنیم، روشی که سالهای سال است منسوخ شده است و حالا از آنجا که احتمال وقوع چنین شرایطی، بیش از پییش وجود دارد، این موضوع و داشتن یک برنامه منسجم و از پیش تعیین شده بر اساس مبانی نظری مقاومتی، تجارب کشورهای موفق و نقشه راه و نظریه بومی شده متناسب با زیست و شرایط امروز ایران عزیز، اهمیتی دوچندان پیدا میکند.