در شرایطی که دستگاههای مسئول فاقد ابزارهای کارآمد و موثر در زمینه درجهبندی فیلمها باشند، آیا وظیفه صیانت از اصول اخلاقی و سلامت نوجوانان و جوانان و امنیت و آرامش خانوادهها در سینماها از مراکز فرهنگی دلسوز و وظیفهمند سلب میشود؟
سوره سینما – یزدان عشیری : نبود نظام درجهبندی سنی برای مخاطبان حلقه مفقوده سینماست که با وجود اهمیت آن، مورد غفلت مدیران و مسئولان فرهنگی واقع شده است. امروزه در دنیا نظام درجهبندی جایگاه شناختههای دارد ولی در ایران، متأسفانه، با وجود تأکیدات و اَمر و نهیهای نظارتی از بسیاری جهات، این فاکتور مهم نادیده گرفته شده و حتی بعضاً، ابزار سوءاستفاده تبلیغاتی هم میشود.
جُنب وجوش و هیاهوی پیرامون سینمای ما فقط بر محور فروش و یا موفقیتهای جشنوارهای میچرخد و از عنصر آموزش و تعلیم در کنار سرگرمی و تفریح غافل شده است. البته این غفلت به سینماگران بر نمیگردد بلکه بیشتر به نهادهای ناظر و تصمیمگیر بر میگردد که از اصل کیفیگرایی مخاطبان و مهندسی آن، نگاه و آگاهیِ درستی ندارند و این شاخصه مهم را (با مقاومت طیفهایی از گروهها!) از دستور خارج میکنند و از اساس صورت مسألهاش را پاک میکنند.