استاد علی نصیریان از آشنایی با داریوش مهرجویی و همکاری با ناصر تقوایی و ابراهیم حاتمیکیا گفت و درباره نقشهای مورد علاقهاش، بهترین بازیگران نسل جدید و جریانسازی گروههای تئاتری صحبت کرد.
به گزارش پایگاه خبری موزه سینمای ایران، در روزنامه نگاری اولین اصل این است که وقتی می خواهید از افراد سخن بگویید القاب دکتر و مهندس و استاد را کنار بگذارید. اما برخی اسمها آنقدر بزرگ و هنرمند هستند که القاب، ناخوداگاه به خدمت این اسامی در می آیند. از جمله این چهره ها استاد علی نصیریان عزیز و بزرگ است که خواه ناخواه نمیتوانید حتی لفظ استاد را از کنار کارنامه درخشان و حجم نقشهای هنرمندانهاش حذف کنید. کسی که به بازیگری وجاهت داد و جزو تنها بازماندگان نسل طلایی بازیگری است. شاید گزافه باشد اگر بگوییم کسی در ایران نیست که او را نشناسد؛ از قدیمیها و پیشکسوتهای تئاتر، تا فیلمبازان و عاشقان سینما و حتی خانوادهها و مردم عادی با این هنرمند خاطره ها دارند و تصویر نقش هایش خاطره های یک ملت را ساخته است. چه کسی است که مثلا شکایت های او را در آن لحظات و خلوت دل بر سر مزار یوسف گمشده اش در فیلم «بوی پیراهن یوسف» ندیده باشد و دستمریزاد نگوید؟ چگونه می توان با نقش آفرینی اش در «هزار دستان» کیف نکرد؟ کدام بازیگر جز او می توانست «قاضی شارع» سریال «سربداران» را آنچنان بازی کند که بدانید و بفهمید سوءاستفاده از احکام دین به نفع حکومت ها چگونه همگان را فریب داده است؟ اینها نمونه ای از ده ها نقش آفرینی هنرمندانه علی نصیریان است.