09 مهر 1404
حضرت امام حسن عسکری (ع) در روز هشتم ماه ربیعالثانی سال ۲۳۲ هجری قمری در مدینه منوره دیده به جهان گشودند. ایشان در دورهای سخت و پراختناق، رهبری شیعیان را بر عهده داشتند و با وجود عمر کوتاه خویش، میراث علمی و اخلاقی گرانبهایی از خود به جای گذاشتند.
امام حسن عسکری (ع) در بیانی گهربار و جامع، پنج نشانه را برای مؤمن راستین برمیشمرند. این نشانهها چراغ راهی برای شناخت ایمان حقیقی است:
«عَلَامَاتُ الْمُؤْمِنِ خَمْسٌ: صَلَاةُ الْإِحْدَی وَ الْخَمْسِینَ، وَ زِیَارَةُ الْأَرْبَعِینَ، وَ التَّخَتُّمُ بِالْیَمِینِ، وَ تَعْفِیرُ الْجَبِینِ، وَ الْجَهْرُ بِ– «بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِیمِ»
«نشانههای مؤمن پنج چیز است: خواندن پنجاه و یک رکعت نماز (۱۷ رکعت نماز واجب + ۳۴ رکعت نافله)، زیارت اربعین، انگشتر در دست راست کردن، پیشانی خاکآلود (از سجده) و بلند گفتن «بسم الله الرحمن الرحیم» (در نماز). »تحف العقول، ص ۴۸۹