محمدمهدی سیدناصری در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: یونیسف در جریان تشدید نظامی سال ۲۰۲۶ اعلام کرده که کودکان در ایران در معرض آسیب جسمی و روانی قرار گرفتهاند و حمله به زیرساختهای حیاتی، مدارس و سایر تأسیسات غیرنظامی خطرات موجود را افزایش داده است.
دیپلماسی ایرانی: جنگها معمولاً با تعداد کشتهها، حجم خسارتهای مالی، میزان تخریب زیرساختها و طول مدت درگیری اندازهگیری میشوند. تحریمها نیز با میزان کاهش صادرات، افت ارزش پول، حجم داراییهای مسدودشده و میزان فشار اقتصادی سنجیده میشوند.
اما یک شاخص کمتر دیدهشده وجود دارد که آنچه یک بحران با آینده کودکان یک کشور میکند.
این شاید مهمترین و در عین حال مغفولترین پرسش درباره بحران کنونی ایران باشد. کودکی که امروز در خانوادهای تحت فشار اقتصادی زندگی میکند، صرفاً یک شهروند آسیبدیده امروز نیست؛ او سرمایه انسانی فردای کشور است. اگر بحران اقتصادی طولانی شود، پیامد آن میتواند از یک نسل عبور کند.