جهان در سال ۲۰۲۵ شاهد وقوع بحرانهای انسانی شدیدی بود که سازمانهای بینالمللی ازجمله سازمان ملل و دیدهبان نسلکشی (Genocide Watch) آنها را بهعنوان نسلکشی طبقهبندی کردند؛ نسلکشی، طبق کنوانسیون پیشگیری و مجازات نسلکشی ۱۹۴۸ سازمان ملل، به معنای اقدامهایی است که با قصد نابودی کلی یا جزئی یک گروه ملی، قومی، نژادی یا مذهبی انجام میشود.
در حالی که دیدهبان نسلکشی در نوامبر ۲۰۲۵ از سودان، میانمار و فلسطین بهعنوان کشورهای در معرض خطر نسلکشی یاد کرد، بررسیها نشان میدهند که نسلکشیهای رویداده در سال ۲۰۲۵ بر ۳ منطقه کلیدی متمرکز بودند: نوار غزه در فلسطین اشغالی، دارفور در سودان و ایالت راخین در میانمار؛ این بحرانها نه تنها هزاران زندگی را گرفتند، بلکه ساختارهای اجتماعی و اقتصادی جوامع آسیبدیده را نابود کردند.
براساس گزارش جهانی دیدهبان حقوق بشر در سال ۲۰۲۵، این نسلکشیها اغلب با حمایت مستقیم دولتها و غیرمستقیم بازیگران خارجی همراه بودند؛ به این معنا که بازیگران مستقیم معمولا نیروهای نظامی محلی بودند، در حالی که بازیگران غیرمستقیم شامل دولتها و بازیگرانی میشد که با کمکهای مالی، تسلیحاتی یا سیاسی، این جنایتها را تسهیل کردند.