سدها طی دهههای گذشته مهمترین ابزار ذخیرهسازی و تنظیم منابع آب در ایران بودهاند؛ سازههایی که نقش حیاتی در تأمین آب شرب، کشاورزی و صنعت ایفا میکنند. با این حال، تداوم خشکسالی، کاهش بارشها، افزایش دما، افت ذخایر برفی و رشد مصرف آب موجب شده است که بخشی از سدهای کشور با کاهش شدید حجم مخازن مواجه شوند و برخی از آنها عملاً کارکرد گذشته خود را در تأمین پایدار آب از دست بدهند.
به گزارش ایسنا، ایران اکنون در یکی از طولانیترین دورههای خشکسالی چند دهه اخیر قرار دارد. کاهش بارشها و افت روانابهای سطحی سبب شده ورودی آب به بسیاری از مخازن سدها کاهش یابد و ذخایر راهبردی آب کشور تحت فشار قرار گیرد. آمارهای رسمی نشان میدهد حجم آب ورودی به سدهای کشور در سالهای اخیر نسبت به میانگین بلندمدت کاهش چشمگیری داشته و ذخیره آب برخی سدهای مهم به پایینترین سطوح خود رسیده است.
پیامد این وضعیت تنها محدود به کاهش ذخایر آبی نیست. زمانی که حجم آب یک سد به سطوح بحرانی نزدیک میشود، بخشی از مخزن وارد محدودهای موسوم به «حجم مرده» میشود؛ بخشی از آب که به دلیل محدودیتهای فنی و کیفی عملاً قابل بهرهبرداری نیست. در چنین شرایطی، سد به تدریج از مدار مؤثر تأمین آب خارج شده و توان آن برای پاسخگویی به نیازهای شرب، کشاورزی یا تولید برق به شدت کاهش مییابد.
بحران کنونی در برخی مناطق کشور ابعاد جدیتری پیدا کرده است. گزارشها نشان میدهد تعدادی از سدهای بزرگ ایرا
return;
}
const safeId = encodeURIComponent(selectedItem.id);
container.style.display = ‘flex’;
linkEl.href = `/fa/news/${safeId}`;
})();