اما در میان افکار عمومی، این باور وجود دارد که شوراها سالهاست از رسالت اولیه خود فاصله گرفتهاند. نهادی که قرار بود نماد مشارکت محلی و تصمیمسازی جمعی باشد، در بسیاری از شهرهای گیلان نیز به میدان منازعات سیاسی، حاشیههای مدیریتی و پروندههای پرحاشیه تبدیل شده است. خروجی نهادی که باید به شفافیت و تقویت اعتماد عمومی کمک میکرد، چیست؟ چرا بخش قابل توجهی از نخبگان و نیروهای متخصص تمایلی به حضور در این عرصه ندارند؟ چرا سرمایه اجتماعی شوراها هر دوره کاهش مییابد؟