نسبت ۱.۶ برابری نقدینگی به تولید ناخالص داخلی کشور/ سیگنال افزایش تورم صادر شد!

نسبت نقدینگی به تولید ناخالص داخلی یکی از مهم‌ترین شاخص‌ها برای سنجش تعادل پول و اقتصاد واقعی است. داده‌ها نشان می‌دهد این نسبت در مقیاس سالانه از ۰.۸۰ در سال ۱۳۹۵ به ۰.۴۲ در سال ۱۴۰۳ کاهش یافته است؛ ظاهراً نشانه‌ای از همگام شدن رشد پول و تولید اسمی. اما تصویر فصلی داستان دیگری می‌گوید.
نسبت نقدینگی به تولید ناخالص داخلی یکی از مهم‌ترین شاخص‌ها برای سنجش تعادل پول و اقتصاد واقعی است. داده‌ها نشان می‌دهد این نسبت در مقیاس سالانه از ۰.۸۰ در سال ۱۳۹۵ به ۰.۴۲ در سال ۱۴۰۳ کاهش یافته است؛ ظاهراً نشانه‌ای از همگام شدن رشد پول و تولید اسمی. اما تصویر فصلی داستان دیگری می‌گوید.

اقتصاد۲۴- نقدینگی به‌تنهایی شاخص کاملی برای قضاوت درباره تورم و ثبات اقتصادی نیست؛ آنچه اهمیت دارد، نسبت آن به اندازه واقعی اقتصاد است. نسبت نقدینگی به تولید ناخالص داخلی نشان می‌دهد، حجم پول تا چه اندازه با ظرفیت تولیدی کشور همخوانی دارد. اگر پول سریع‌تر از تولید رشد کند، فشار تورمی محتمل است؛ اگر تولید جلو بیفتد، تعادل نسبی برقرار می‌شود.

داده‌های سالانه حکایت از کاهش این نسبت از ۰.۸۰ در سال ۱۳۹۵ به ۰.۴۲ در ۱۴۰۳ دارد؛ یعنی تولید اسمی با سرعت بیشتری نسبت به نقدینگی افزایش یافته است. اما در مقیاس فصلی، تصویر متفاوت است. در بهار ۱۴۰۳ نسبت نقدینگی به تولید به ۱.۶۴ رسید، در پاییز همان سال ۱.۶۰ ثبت شد و در بهار ۱۴۰۴ نیز ۱.۵۶ بود. این ارقام نشان می‌دهد در کوتاه‌مدت، پول از تولید جلو زده است. مهم‌ترین نکته همین تضاد است؛ آرامش نسبی در آمار سالانه، در برابر فشار پولی محسوس در ضربان فصلی اقتصاد.

منبع  : اقتصاد 24

برای مشاهده کامل مطلب کلیک کنید

اشتراک‌گذاری

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *