۲ مرداد ۱۴۰۵ – ۲۰:۳۰
به گزارش خبرآنلاین، نرخ سود حقیقی سپرده یکساله در سال ۱۴۰۴ به حدود منفی ۴۲ واحد درصد رسیده است؛ به این معنا که سود اسمی پرداختی، جبرانکننده افت قدرت خرید ناشی از تورم نبوده است. این شکاف، نشان میدهد که ساختار فعلی نرخ سود دیگر نمیتواند نقش پیشین خود را در حفظ انگیزه سپردهگذاری بلندمدت ایفا کند و اصلاح آن به یک ضرورت تبدیل شده است.
مهر در خبری نوشت:تصور کنید پسانداز خود را برای یک سال در بانک گذاشتهاید؛ بانک طبق قرارداد سود میدهد و عدد داخل حسابتان هر ماه بزرگتر میشود. اما در پایان سال، وقتی برای خرید همان کالاهای سال قبل به بازار میروید، متوجه میشوید با اصل پول و سودش، جنس کمتری میتوانید بخرید. موجودی حساب بالا رفته، سبد خریدتان اما کوچکتر شده است. این تناقض، خلاصهای ساده از پدیدهای است که اقتصاد ایران سالهاست با آن دستبهگریبان است.
وقتی تورم برای مدتی طولانی از سود سپرده بانکی پیشی میگیرد، وقتی نرخ سود حقیقی برای مدت طولانی منفی میماند، سپردهگذاری بلندمدت توان لازم برای حفظ ارزش واقعی دارایی را از دست میدهد. در نتیجه، تداوم این وضعیت میتواند انگیزه نگهداری منابع در شبکه بانکی را بهتدریج کاهش دهد. سپردهگذاران برای فرار از این فرسایش، منابع خود را به حسابهای نقدشوندهتر میبرند یا مستقیم به سراغ ارز، طلا، مسکن و سهام میروند. حاصل این تصمیمهای فردی، صرفا جابهجایی پول میان چند حساب نیست؛ تغییری در ترکیب نقدینگی کل کشور است که میتواند همزمان فشار تورمی بیفزاید، منابع بانکها را کمثباتتر کند و بازارهای دارایی را متلاطمتر.