خبرگزاری آنا– علی رحمانی: یکی از مزایای نگاه تمدنی و جامع به هر پدیدهای در عالم سیاست و اجتماع، تلاش برای خارج کردن اندیشههای بکر و بدیع از محاق فراموشی و انزوا در پی گذشت قرون و اعصار متمادی است که علاوه بر خارج کردن هر کشور و ملتی از دور باطل خودتحقیری، در بسیاری از موارد منجر به تناور شدن هر چه بیشتر درخت علم و اندیشه نزد مردمان آن سرزمین میشود. در این میان، دوری گزیدن از فهم دستآوردهای ناشی از همزیستی توأم با تضاد مدرنیته و اسلام به دلیل عدم اهتمام جهت فهم آثار به جای مانده از این دوره معضلی دردناک و شایسته تأمل است که نسبتی تمام با ادامه حیات فکری و فرهنگی ایران کنونی دارد.
رهبر دانشور انقلاب، اما به دلیل برخورداری از بینشی وسیع و دقیق در خصوص پدیدههای مربوط به تاریخ معاصر، تلاشی شایسته تقدیر برای فهم یکی از مهمترین متون اندیشه سیاسی در اسلام معاصر یعنی رساله گران سنگ «تنبیه الأمه» داشتهاند که بهترین جلوه آن را در سخنرانی اخیر ایشان در خصوص علامه نائینی شاهد هستیم. به همین مناسبت گفتوگویی داشتیم با حجت الاسلام و المسلمین «علی آقاجانی» مدیر گروه علوم سیاسی پژوهشگاه حوزه و دانشگاه.
آنا: طبق بیانات اخیر مقام معظم رهبری (مدظله العالی) در جمع تعدادی از دست اندرکاران همایش بینالمللی علامه نائینی، شخصیت آن مرحوم به دلیل اینکه صاحب اندیشه و فکر سیاسی است استثنائی تلقی میشود. با این وجود، چرا ایشان فرمودند این اندیشه از نظرشان مهجور است و به نوعی مظلوم واقع شده است؟