۴ مرداد ۱۴۰۵ – ۰۹:۵۰
به گزارش خبرآنلاین، به نقل از دیجیاتو، در ۲۰ ژوئیه ۱۹۷۶، وایکینگ ۱ با نشستن روی خاک مریخ، گامی بزرگ و بینظیر در تاریخ علم برداشت. این فرودگر در شیب غربی منطقهای به نام «کریسه پلانیتیا» (Chryse Planitia) یا همان «دشت طلایی» فرود آمد و بلافاصله مأموریتهای علمی خود را آغاز کرد. وایکینگ ۱ و کاوشگر همزادش، وایکینگ ۲، وظیفه داشتند تصاویر ثبت کرده، داده جمعآوری کنند و آزمایشهایی را برای یافتن نشانههای حیات در مریخ انجام دهند.
هر یک از فرودگرهای وایکینگ به دو دوربین یکسان مجهز بودند. با توجه به شرایط مأموریت که به ارسال دادهها به مدارگرد و سپس انتقال آنها به زمین نیاز داشت، امکان استفاده از دوربینهای آنالوگ وجود نداشت. ازاینرو، فرودگرها به یک جفت دوربین پخش تلویزیونی ۷.۳ کیلوگرمی مجهز شدند که هر کدام شامل ۱۲ فوتودیود سیلیکونی بودند.
