این مراسم با اکران دو فیلم کوتاه نمایش داده نشده، از عباس کیارستمی همراه
بود. «مرا به خانه ببر» فیلم سیاه و سفید 16 دقیقهای و یک بخش از فیلم
«24 فریم» که کیارستمی مراحل پایانی آن را در طول دورهی درمان در
بیمارستان و منزلش به پایان رسانده بود، دو اثری بودند که نمایش آنها با
استقبال و ابراز احساسات تمشاگران همراه شد.
پیش از نمایش فیلم 76 دقیقه و 15 ثانیه با عباس کیارستمی، آلبرتو باربرا –
رییس فستیوال ونیز- از عباس کیارستمی یاد کرد و از تفاوت او با دیگر
فیلمسازان به لحاظ نوع فیلمسازی و تنوع کاری و چرایی برگزاری بزرگداشتی
در این سطح، سخن گفت.
سپس احمد کیارستمی – فرزند عباس کیارستمی – با دعوت از سیف الله صمدیان،
کارگردان فیلم 76 دقیقه و 15 ثانیه با عباس کیارستمی، برای سخنرانی به
خاطرات حضورش در سال 2005 مراکش سر کلاس فیلمسازی عباس کیارستمی و مارتین
اسکورسیزی برای دانشجویان مراکشی و آمریکایی اشاره و از رابطه خاص این دو
فیلمساز بزرگ سینمای جهان یاد کرد.
کیارستمی گفت، تنها کسی را که در دنیا می شناختم که میتوانست کاری کند
که برای بزرگداشت پدرم چه در ونیز چه در سایر نقاط جهان، فیلم شایستهای از
او داشته باشیم، سیفالله صمدیان بود؛ همانطور که قبلا در پاریس در مراسم
بزرگداشت پدرم هم گفتم، عباس کیارستمی در سفرهای داخل و خارج از ایران و
برنامه های مشترک با صمدیان، معتقد بود مقابل دوربین او حضوری آسوده، با
اطمینان و آرامش دارد. در شرایطی که اصولا از مقابل دوربین کسی بودن پرهیز
میکرد و معذب بود.