اقتصاد۲۴- ناهید امیری و پسرش، اشکان بیاتی، آن روز از خانهشان در نزدیکی پل B ۱، سوار ماشینی شدند که به تازگی خریده بودند و دنبال سایهساری از درختان جاده چالوس برای نشستن و برگزاری رسم سیزده به در میگشتند که بمبافکنهای آمریکایی، آنها را برای همیشه از هم جدا کردند.
بمب اول بعد از تهدیدهای دونالد ترامپ، رئیس جمهوری آمریکا با هدف قراردادن زیرساختهای ایران، به گفته او متعلق به جنگندههای ارتش این کشور بود، حوالی ساعت دو بعدازظهر سیزدهم فروردین به پل بی یک اصابت کرد؛ جایی که خانوادهها و افراد زیادی برای گذراندن سیزده به در، کنار رودخانه بیلقان و باغهای منطقه چالوس، مشغول وقت گذراندن بودند؛ با چادرهای مسافرتی رنگی که بعدها در نخستین تصاویری که مردم از آن لحظه منتشر کردند، مشخص بودند، در حالی که زنان و مردان و بچهها، وحشتزده از آنها دور میشدند یا خوشبینانه پشت آنها پناه میگرفتند.
ناهید، سالها پیش و اشکان، چند وقت قبل، از همسرانشان جدا شده و با هم زندگی میکردند؛ یک زندگی دو نفره جمع و جور. روز سیزدهم فروردین ۱۴۰۵، آخرین روزی بود که آنها با هم گذراندند. آن روز آنها خانه یکی از اقوامشان دعوت بودند، اما با خود گفته بودند برای ده دقیقه هم شده، باید رسم سیزده به در را به جا بیاورند و نحسی آن را در کنند.