به گزارش پایگاه فکر و فرهنگ مبلغ، آیات ۸ و ۹ سوره سبأ با طرح یکی از شگردهای همیشگی جبهه باطل آغاز میشود، انکار حقیقت و تمسخر پیامآوران الهی. مخالفان، پیامبر را به دروغپردازی یا جنون متهم میکنند تا اصل پیام را بیاعتبار جلوه دهند. اما تفسیر المیزان تأکید میکند که این نوع مواجهه، نشانه ضعف در برابر حقیقت است، نه قدرت. دشمن وقتی منطق ندارد، به تخریب شخصیت روی میآورد.
بنابر روایت فارس، در این فضا، قرآن با لحنی هشداردهنده میفرماید که آیا اینان به آسمان و زمین نمینگرند؟ این نگاه، دعوتی است به بیداری، اینکه انسان در میان این نظم عظیم، نمیتواند منکر قدرت الهی شود. همین یادآوری، نقطه آغاز امید است، یعنی خدایی که چنین نظامی را اداره میکند، قطعاً در برابر ظلم و تجاوز نیز ساکت نخواهد ماند.
قدرت الهی را به یاد بیاور تا در برابر دشمن بایستی
در ادامه، قرآن به سراغ نمونهای عینی از نصرت الهی میرود، یعنی حضرت داوود(ع). خداوند کوهها و پرندگان برابر ظلم و تجاوز نیز وعده نصرت داده است.
بنابراین، حتی اگر دشمن با تمام توان به میدان بیاید، مؤمن میداند که این صحنه، پایان کار نیست. سنت الهی بر این قرار گرفته که حق پیروز شود و باطل نابود گردد؛ و این وعدهای است که بارها در تاریخ تحقق یافته و باز هم تحقق خواهد یافت.
تلاوت این آیات را که در صفحه ۴۲۹ قرآن کریم واقع است، ببینید و بشنوید.