خاموشی ارتباطات از ۱۸ دی ماه عملا پلتفرمهای رمزارزی را از دسترس خارج کرد. اما نبود امکان معاملات که مساوی ریسکهایی مانند فاصله گرفتن قیمتها میشود مشکل اصلی نیست. باتوجه به قطعی اینترنت اگر صرافیها مورد سرقت قرار بگیرند یا حتی تخلفی در آنها انجام شود امکان نظارت برای مردم، کارشناسان و حتی نهادهای ناظر هم وجود نخواهد داشت. در این شرایط کدام نهاد مسئول است؟
به گزارش پیوست، اکنون ۱۰ روز است که کاربران رمزارزی از وضعیت دارایی خود بیاطلاعند. در این میان تنها کاربرانی که دارایی خود را در کیفپولهای سختافزاری به صورت ایمن ذخیره کردهاند میتوانند خیالشان راحت باشد. اما براساس گزارش تکراسا، حداقل یک میلیارد دلار کاربران به صورت امانی در صرافیها نگهداری میشود که با خاموشی ارتباطات در ایران هیچ اطلاعی از وضعیت آنها در دسترس نیست.
ریسک بزرگی که این وضعیت میسازد، از میان رفتن امکان نظارت است. هرچند در ایران هیچ صرافی اثبات ذخیره ارائه نمیهد اما در زمان اتصال اینترنت انجام اثبات ذخیره (PoR) حتی به صورت دستی هم برای نهادهای ناظر فراهم است. هرچند که کارشناسان و پلتفرمهای مختلفی هم دادههای شبکه را مانیتور میکنند و در صورت مشاهد مورد مشکوک میتوانند اطلاعرسانی کنند. یا حداقل مانند آنچه بعد از جنگ دوازده روزه توسط یکی از پلتفرمها صورت گرفت، در صورت عدم تسویه با کاربران، این موضوع میتواند قابل پیگیری باشد.