به گزارش پایگاه فکر و فرهنگ مبلغ، با پیروزی انقلاب اسلامی، مسیر تازهای برای افسر جوان و انقلابی ارتش، شهید علی صیاد شیرازی آغاز شد. او فوراً وارد پادگان اصفهان شد. جایی که بهسرعت به یکی از ارکان علمی و عملی دانشکده توپخانه تبدیل شد.
بنابر روایت مهر، شهید علی صیاد شیرازی در اصفهان علاوه بر تدریس، در حلقه ارتباطی نیروهای انقلابی قرار گرفت و با چهرههایی چون یوسف کلاهدوز همکاری نزدیک داشت. همین مقطع، نقطه اتصال او با ساختار نوپای انقلاب و ورودش به عرصه مأموریتهای حساس بود.
شعلهور شدن بحران در کردستان
با گسترش فعالیت گروههای مسلح ضدانقلاب در کردستان، کشور با یکی از تهدیدهای جدی امنیتی پس از انقلاب روبهرو شد. در چنین وضعیتی، صیاد شیرازی از اصفهان به منطقه غرب و شمالغرب اعزام شد. مأموریتی که مسیر حرفهای و جایگاه نظامی او را شکل داد.
سنندج، مهمترین مرکز نظامی و راهبردی کردستان، از فروروحیهاش از دل یک باور عمیق مذهبی سرچشمه میگرفت. با وجود مسئولیتهای سنگین، نماز اول وقت و قرآن بخشی ثابت از زندگی روزانه او بود.
او یکی از مؤثرترین چهرههای نظامی چهار دهه اخیر ایران به شمار میرود؛ فرماندهای که نامش در آزادسازی کردستان، در صفحات دفاع مقدس، و در عملیات مرصاد، در ذهن مردم ماندگار شده است.
منبع:
«در کمین گل سرخ»/ محسن مومنی شریف/ انتشارات سوره مهر