نامی شیرین، کامی تلخ
کارخانه قند شازند اولین صنعت استان مرکزی و دومین صنعت کشور بود که نامش شیرین اما کامش تلخ شده است. کارخانه قند هویت شازند بود که هر صبح با صدای سوت کارخانه، شهر از خواب بیدار میشد؛ اما از سال 1389 بود که صدای سوت کارخانه قند و هم شهر شازند با همه مسئولینش به خواب رفتند.
به گزارش آرمان ملی آنلاین حسین معافی، فعال فرهنگی – اجتماعی نوشت: فرسوده بودن دستگاههای کارخانه، سوءمدیریت، واردات بیرویه شکر و مشکلات مالی از عوامل اصلی تعطیلی این کارخانه اعلام شد. این کارخانه هم در اشتغالزایی مردم منطقه مؤثر بود و هم باعث رونق کشت چغندر قند بین کشاورزان میشد و این عوامل باعث پویایی و رونق اقتصادی منطقه شده بود. مسئولین زیادی در سالهای گذشته قول احیای کارخانه قند شازند را در بوق و کرنا کردند ولی هرگز نتوانستند این شعار را عملیاتی کنند.