نامه های بی فروغ/ نقد نمایش «امرملوکانه» “حسین پاکدل”

کوشش پاکدل برای به صحنه آوردن اثری با شگردهای نمایش ایرانی؛ لیریک (غنایی) و اپیک (روایی) و خلاقیت او برای آفرینش کاراکتر شاها و نقش آفرینی درخشان صالح میرزا آقایی از مولفه های این نمایش است.

نامه های بی فروغ/ نقد نمایش «امرملوکانه» “حسین پاکدل”

کوشش پاکدل برای به صحنه آوردن اثری با شگردهای نمایش ایرانی؛ لیریک (غنایی) و اپیک (روایی) و خلاقیت او برای آفرینش کاراکتر شاها و نقش آفرینی درخشان صالح میرزا آقایی از مولفه های این نمایش است.

سینمایی نیوز، هومن نجفیان: “حسین پاکدل”؛ نمایش «امر ملوکانه» را در تداوم اندیشه تئاتر ایرانی به صحنه می آورد و نمایش به علت پرداختن به فرهنگ و تاریخ ایرانیان و شگردهای نمایش سنتی در این برهه از زمان که با افول تئاتر ایرانی مواجه هستیم؛ اثر حایز اهمیتی است و سماجت پاکدل برای آفرینشگری تئاتری براساس خلق و خو و فرهنگ ایرانیان آن هم در زمانی که بهرام بیضایی و محمد یعقوبی سالیان سال است که از این سرزمین کوچکیده  اند و حسین کیانی و اصغر دشتی و علیرضا نادری در محاق ماندند؛ شایان توجه است. اما فراتر از این تراژدی فرهنگی اکنون باید پرسید نمایش «امر ملوکانه» چگونه ساخته می شود؟ و چه ویژگی هایی دارد؟

نمایش امر ملوکانه به لحاظ اجرایی؛ نمایشی با آمیزه های نمایش های غنایی و آوازین ایرانی است که با شگردهای روایتگری آمیخته می‌شود. در حقیقت این نمایش از درهم آمیزی دو عنصر لیریک (غنایی) و اپیک ( روایی) آفریده می شود. (لطفا با تئاتر برتولت برشت اشتباه نگیرید).

منبع  : سینمایی نیوز

برای مشاهده کامل مطلب کلیک کنید

اشتراک‌گذاری

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *