این نامه از طرف حامد جواد زاده یکی از نزدیک ترین دوستان احسان علیخانی خطاب به او منتشر شده است.
به گزارش سرویس خواندنی های سیتنا، حامد جواد زاده خطاب به احسان علیخانی نوشت: سلام،پس از سالها رفاقت، این ایام احساس وظیفه کردم که برایت نامه ای بنویسم. اما قبل از آن میخواهم شهادت بدهم که تو در رفاقت کم نظیری. بسیار بامرام، بامعرفت، مشتی و کار راه انداز. سراغ ندارم کسی از تو کمکی خواسته باشد و تو برایش از تمام اعتبار و آبرویت مایه نگذاری.
اما احسان جان، میخواهم در حوزه ی برنامه سازی ات تو را نقد کنم.
من این سری از برنامه ماه عسل ات را دیدم. متاسفانه باید بگویم با منتقدین تو هم نظرم.
تو در یک برنامه ی پرمخاطب در ساعتی حساس و در لحظات استجابت دعا، مدام از مشکلات مردم میگویی. و مردم را مجبور میکنی در غم هم نوع خودشان تفکر کنند.
بالاغیرتن این کار درستی است؟ آیا رسانه چنین وظیفه ای دارد؟ آیا شما قرار است نقش رابین هود را در رسانه بازی کنید؟
احسان جان، پس از یک دهه رفاقت، بر من مسجل شده که تو اگر بخواهی میتوانی کاری کنی که مخاطبت از شدت خنده، مداوم به خود بپیچد. سوالم این است که چرا چنین نمیکنی؟
چرا مردم را نمیخندانی؟ چرا مجبورشان میکنی به هم نوعشان فکر کنند؟ چرا مجبورشان میکنی غم هم نوع بخورند؟