با وجود قوانین حمایتی و عضویت در کنوانسیونهای بینالمللی، زبان اشاره در ایران همچنان جایگاه رسمی ندارد و ناشنوایان برای ابتداییترین حقوق خود با بیاعتنایی ساختاری روبهرو هستند.
23 سپتامبراول مهر روز جهانی زبان اشاره است و در ایران به دلیل همزمانی با بازگشایی مدارس اغلب آنگونه که شایسته است مورد توجه قرار نمیگیرد. این در حالیاست که اهمیت این روز بسیار بالاست زیرا افراد ناشنوا و کم شنوا نه تنها با چالشهای زیادی در زندگی روزمره روبه رو هستند، بلکه از لذت شنیدن آوای موسیقی، این نیاز عمیق روح انسان، محروم هستند.
