براساس مقررات فعلی، هر ناشری که مجوز رسمی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی را داشته باشد و شرایط آییننامه نمایشگاه را احراز کند، میتواند در نمایشگاههای کتاب حضور یابد، به همین دلیل مسئولان معمولاً استدلال میکنند که امکان جلوگیری از حضور ناشران کتابساز وجود ندارد
جوان آنلاین: در نگاه نخست، بحران صنعت نشر ایران را باید در گرانی کاغذ، افزایش هزینههای چاپ، کاهش شمارگان و افت سرانه مطالعه جستوجو کرد، اما در لایههای پنهانتر این صنعت، معضلی ریشه دوانده که بسیاری از ناشران و فعالان فرهنگی آن را تهدیدی جدیتر از مشکلات اقتصادی میدانند؛ پدیده «کتابسازی» و فعالیت ناشران موسوم به «پختهخوار» یا «آمادهخور».
انتشار فهرست ۱۰۰ ناشر پرفروش هفتمین نمایشگاه مجازی کتاب تهران بار دیگر این موضوع را به صدر بحثهای صنفی بازگرداند. نمایشگاهی که براساس آمار رسمی، بیش از ۸۰۴ هزار نسخه کتاب به ارزش نزدیک به ۳۱۹ میلیارد تومان در آن به فروش رسید و دولت نیز حدود ۴۱ میلیارد تومان به یارانه خرید و ارسال کتاب اختصاص داد. در میان نامهای حاضر در فهرست پرفروشها، حضور یکی از شناخته شدهترین ناشران کتابساز با بیش از هزار نسخه فروش، توجه بسیاری از اهالی نشر را جلب کرد. حضوری که به باور منتقدان، نشانهای از عادی شدن یک آسیب قدیمی در ساختار نشر کشور است.
ناشران پختهخوار چه میکنند؟
کتابسازی در سادهترین تعریف، بازتولید آثار موفق بازار بدون تحمل هزینههای واقعی تولید است. ناشر حرفهای برای انتشار یک کتاب باید هزینه خرید رایت، ترجمه، ویرایش، طراحی جلد، صفحهآرایی، چاپ، تبلیغات و توزیع را بپردازد، اما ناشر کتابساز معمولاً منتظر میماند تا کتابی در بازار به موفقیت برسد، سپس با تغییراتی جزئی در متن یا حتی کپی مستقیم ترجمه موجود، آن را با نام مترجمی ناشناخته یا گاه خیالی منتشر میکند.