میکرودراما دیگر صرفاً ویدئوهای کوتاه اینستاگرامی نیست؛ یک قالب سریالسازی است که با قاب عمودی، قسمتهای کوتاه، روایت دنبالهدار و پایانهای تعلیقبرانگیز، در حال تبدیل شدن به یکی از جریانهای مهم صنعت سرگرمی جهان است. از چین و پلتفرمهایی مانند ReelShort و DramaBox تا ورود جدی هالیوود، این قالب حالا به ایران نیز رسیده است؛ جایی که «ریلیمو» تلاش میکند آن را از تولیدات پراکنده شبکههای اجتماعی به یک مسیر حرفهایتر برای کشف استعداد و تولید سریال تبدیل کند. در سوی دیگر، ظهور پلتفرمهایی مانند «سریو» پرسش مهمتری را پیش میکشد: آیا نظام تنظیمگری ایران برای این گونه تازه از سریالسازی آماده است؟
سمیه خاتونی/ دبیر خبرگزاری صبا ـ اگر تا چند سال قبل تصور غالب از «محتوای عمودی» به ویدئوهای کوتاه اینستاگرامی، تیکتاکی یا ویدئوهای سرگرمکننده چندثانیهای محدود میشد، امروز دیگر نمیتوان میکرودراما را صرفاً در همین چارچوب تعریف کرد. آنچه در صنعت رسانه جهان با عنوانهایی مانند Microdrama، Vertical Drama یا Short Drama شناخته میشود، به تدریج از یک قالب محتوایی در شبکههای اجتماعی فاصله گرفته و به یک مدل مستقل برای تولید، توزیع و حتی درآمدزایی از سریال تبدیل شده است.