اقتصاد۲۴- فرزین سوادکوهی- با ذخایر عظیم گاز طبیعی که ایران را به دومین غول جهانی تبدیل کرده، توسعه صنعت مینی الانجی LNG میتواند کشور را از حاشیه بازار جهانی به خط مقدم صادرات ببرد و با غولهایی، چون آمریکا، قطر و استرالیا به زمین رقابت ببر. اما آیا استعدادهای ژئوپلیتیکی و منابع طبیعی ایران، در برابر چالشهای تحریمی و زیرساختی، کافی است تا به رتبههای برتر برسیم؟ این گزارش، رقابتی را بررسی میکند که میتواند اقتصاد انرژی ایران را دگرگون سازد.
صنعت مینی الانجی، به عنوان شاخهای نوظهور از بازار گاز طبیعی مایع، بر تولید و توزیع LNG در مقیاس کوچک تمرکز دارد و برای تأمین سوخت مناطق دورافتاده، حملونقل دریایی و صنعتی ایدهآل است. این فناوری، با کاهش هزینههای سرمایهای نسبت به پروژههای غولپیکر، رشد سریعی را تجربه میکند. بر اساس برآوردها، بازار جهانی مینی LNG در سال ۲۰۲۵ حدود ۲۲.۱۴ میلیارد دلار ارزش دارد و تا ۲۰۳۰ با نرخ رشد سالانه ترکیبی (CAGR) ۷.۵ درصد به ۳۱.۷۸ میلیارد دلار میرسد.
تخمینهای دیگر، حجم بازار را با CAGR ۱۰.۳۹ درصد، ۱۱.۸۰ میلیارد دلار در ۲۰۲۵ و ۱۹.۳۴ میلیارد در ۲۰۳۰ پیشبینی میکنند، که عمدتاً به دلیل تقاضای روبهرشد در اروپا برای تنوعبخشی به منابع انرژی پس از بحران اوکراین است. رهبران بازار شامل شرکتهایی، چون لینده، وارتسیلا، هانیول، شل، توتالانرژیز و انی هستند، که بر فناوریهای مایعسازی و توزیع تمرکز دارند.