
اقتصاد ۲۴- نوژن اعتضادالسلطنه- “ماکیاولیست”، “زیرک” و “پراگماتیست” تنها بخشی از صفاتی بودند که به آیت الله هاشمی رفسنجانی نسبت داده میشدند. شاید کمتر سیاستمداری در تاریخ جمهوری اسلامی ایران ظهور کرده باشد که تا این اندازه نظرات پیرامون او قطبی بوده باشد. احمدی نژاد و طرفدارانش، آیت الله هاشمی را به عنوان یک اشرافزاده “متکبر” و … به تصویر میکشیدند که “ریاضت انقلابی” را به نفع “تجملگرایی منحط” کنار گذاشته بود.
مخالفان نظام سیاسی جمهوری اسلامی ایران در خارج از کشور نیز از او تحت عنوان “اکبر شاه” یاد میکردند. اصلاح طلبان که در دوران ریاست جمهوری سید “محمد خاتمی” از منتقدان آیت الله هاشمی رفسنجانی بودند پس از انتخابات ۱۳۸۸ و اعتراضات پس از آن به دلیل سخنرانی مشهور او در نماز جمعه به او نزدیکتر شدند. انتقادات گاه و بیگاه آیت الله هاشمی از دولت احمدی نژاد او را نزد بسیاری از مردم عزیز کرد. او به طور جداییناپذیری با استعاره “اعتدال” پیوند خورد. با این وجود، هنوز هم عدهای نسبت به او تردید داشتند و از روایتها و افسانههای شهری درباره ثروت او و اعضای خانواده اش میگفتند.
