جهان ادبیات و نمایش در سوگ مردی نشسته است که واژه را به تفکر بدل کرد و صحنه را به آزمایشگاه اندیشه؛ سِر تام استِپارد، نمایشنامهنویس، فیلمنامهنویس و متفکری که مرز میان هنر و عقلانیت را از نو تعریف کرد. درگذشت او، نه صرفاً خداحافظی با یکی از بزرگترین درامنویسان معاصر بلکه وداع با نسلی از هنرمندان است که ایمان داشتند گفتوگو هنوز میتواند جهان را نجات دهد.
تامِس استِپارد در سال ۱۹۳۷ میلادی در زلاندنو متولد شد و دوران کودکیاش را در مهاجرت و بیخانمانیِ ناشی از جنگ جهانی دوم سپری کرد. این آغاز پراضطراب، بعدها در نگاه فلسفی و پوچگرایانه آثارش نمود پیدا کرد: انسانی که همواره در جستوجوی معنا در میان آشوب جهان است.
خانوادهاش پس از سالها سفر و آوارگی، سرانجام در انگلستان ساکن شدند و استپارد جوان، که در ابتدا روزنامهنگار بود، مسیرش را به دنیای نمایش گشود.
جایی که ذهن پرسشگرش سرانجام خانهای یافت.