اقتصاد۲۴- جهان در یکی از بزرگترین جابهجاییهای زنجیرههای تأمین طی چند دهه اخیر قرار دارد؛ تشدید رقابت ژئوپلیتیکی میان آمریکا و چین، افزایش ریسکهای تجاری و سرمایهگذاری، شرکتهای بزرگ را به سمت نزدیکسپاری (Nearshoring) سوق داده است؛ راهبردی که بر انتقال خطوط تولید به کشورهای نزدیکتر به بازارهای مصرف جهانی استوار است. در این میان، کمتر کشوری به اندازه مکزیک توانسته این تحول را به یک فرصت تاریخی تبدیل کند.
مکزیک در سال ۲۰۲۶ عملاً به هسته اصلی نزدیکسپاری در آمریکای شمالی تبدیل شده است. دولت این کشور با اجرای «Plan Mexico» که از ژانویه ۲۰۲۵ آغاز شد، تنها به دنبال افزایش سرمایهگذاری خارجی نیست، بلکه در حال بازطراحی مدل توسعه صنعتی خود است. هدف این برنامه جذب سالانه ۱۰۰ میلیارد دلار سرمایهگذاری مستقیم خارجی (FDI) است. در آن سال، مکزیک موفق شد ۴۰.۸۷ میلیارد دلار سرمایهگذاری مستقیم خارجی جذب کند؛ رقمی که نسبت به سال قبل ۱۰.۸ درصد افزایش داشت و پنجمین سال متوالی رشد سرمایهگذاری را رقم زد. برآوردها نیز نشان میدهد اجرای این برنامه میتواند در سال ۲۰۲۶ حدود ۱.۷ درصد به رشد تولید ناخالص داخلی این کشور کمک کند و بخشهایی همچون خودرو، صنایع تولیدی، لجستیک، ساختوساز، انرژی و خدمات را به موتورهای اصلی رشد و توسعه تبدیل کند.
آنچه تجربه مکزیک را متمایز میکند، صرفاً حجم مشوقهای مالیاتی نیست، بلکه طراحی یک بسته جامع برای کاهش و صرفهجویی در هزینه، زمان و ریسک سرمایهگذاری است؛ بستهای که از سیاستهای مالیاتی آغاز میشود و به اصلاح بروکراسی، توسعه زیرساخت، دیجیتالیسازی، سیاست صنعتی و حتی ژئوپلیتیک گره میخورد.