اقتصاد۲۴- اقتصاد ایران بار دیگر در نقطهای ایستاده که یادآور روزهای پیش از برجام در سال ۱۳۹۴ است؛ روزهایی که تحریمها عملا شریانهای تجاری کشور را مختل کرده بود، سرمایهگذاری به رکود کشیده شده بود و آینده، در هالهای از ابهام سیاسی و اقتصادی فرو رفته بود. امروز نیز بسیاری از نشانهها از بازگشت به همان مختصات حکایت دارد، با این تفاوت که بدنه اقتصاد در سالهای پس از خروج آمریکا از برجام، فرسودهتر، رمقباختهتر و حساستر از گذشته شده است.
در حالی که قرار است دور ششم مذاکرات ایران و آمریکا آغاز شود که طرف آمریکایی از نتایج روشنی سخن نگفته و امیدها به ایجاد توافق میان دو کشور کمرنگتر شده است. همزمان نیز پیرو گزارش مدیرکل آژانس بینالمللی انرژی اتمی علیه برنامه هستهای ایران، احتمال اجرای قریبالوقوع مکانیسم ماشه از سوی طرف اروپایی قوت گرفته است. گرچه اگر بنا بر فعال شدن این مکانیسم باشد، از مهر ماه کلید خواهد خورد ولی از تابستان وارد فاز اجرایی میشود و این یعنی فشارهای حداکثری آمریکا نهتنها بازمیگردند بلکه تحریمهای سازمان ملل علیه ایران نیز اعمال میشود.
این وضعیت، بیش از هر چیز اقتصاد ایران را در وضعیت تعلیق قرار داده است؛ تعلیقی که با خود، بلاتکلیفی در سیاستگذاری، تعویق در سرمایهگذاری و توقف در تجارت را به همراه میآورد. بازیگران اقتصادی در سردرگمی به سر میبرند و نمیدانند در آینده نزدیک با چه نظام ارزی و تجاری و چه محدودیتهای مالی مواجه خواهند شد. درصورتی که مکانیسم ماشه از تابستان بهطور رسمی فعال شود، تمام تحریمهای شورای امنیت بار دیگر احیا میشود و پرونده ایران به ذیل فصل هفتم منشور سازمان ملل باز میگردد و این به معنای بسته شدن همان اندک راه تنفسی است که ایران با برخی کشورها دارد.