محتوای فیلمهای سینمای ایران باید بر مبنایِ ارزشهای فرهنگی، اجتماعی و عقیدتی سرزمینِ ما باشد تا مُهر ملی بودن را در پیشانیِ خود حک کند.
سوره سینما – حامد منیری : حمایت از تولیداتِ داخلی و ملی همواره موضوعی مورد بحث و شایانِ توجه بوده است. اما زمانی که از مفهومِ ملی سخن به میان می آید عناصرِ گوناگونی را شامل می شود که هر کدام به نحوی این مفهوم را به سمت و سویی می کشانند.
البته این نکته که مفهومِ ملی بودن اساسا به چه معناست و چه تعاریفی را به دنبال دارد موضوعِ این نوشتار نیست اما در این میدان بسیاری داعیه تولیداتِ ملی دارند و در عمل چنین نمی بینیم، در این میان در حوزه تولیداتِ تصویری که مهم ترین نمودِ آن سینماست، ادعایِ ساخت و تولید آثار ملی ـ میهنی به ویژه در سال های اخیر زیاد شنیده شده، اما باید دید که بر اساس کدام ملاک و معیار، ملی بودنِ یک اثر سینمایی قابل سنجش است. آیا صرفِ اینکه دست اندرکاران و متولیانِ تولیدِ یک فیلم ایرانی باشند برای اثباتِ ملی بودنِ آن اثر کفایت می کند؟ آیا سرمایه گذاریِ نهادهای دولتی برایِ تولیدِ آثاری با محوریتِ موضوعی خاص، حتی اگر با هدفِ تولیدِ اثری ملی باشد می تواند ایرانی بودنِ تولیدات سینمایی کشور را تضمین کند؟