اتحادیه اروپا چهارشنبه گذشته با انتشار بیانیهای دور جدیدی از بازی ابراز نگرانی حقوق بشری خود را درباره ایران کلید زد؛ نگرانی که در چارچوب استانداردهای دوگانه و ابزارسازی حقوق بشر با اهداف خاص در زمانهای ویژه، بروز و ظهور مییابد.
اتحادیه اروپا و ۲۶ کشور همسو با این بلوک با انتشار بیانیهای با ادبیاتی مداخلهجویانه، تلاش کردند با ابزارسازی و سیاستزده کردن بیش از پیش حقوق بشر، اتهامهایی را متوجه ایران کرده و از این رهگذر به زعم خود به اهداف نامشروعشان دست پیدا کنند.
بیانیه حقوق بشری ریاکارانه و گزینشی یادشده موضوع جدیدی نیست، بلکه بخشی از زنجیره ابزارسازی حقوق بشر اتحادیه اروپا و همقطارانش برای دست یافتن به اهداف سیاسی نامشروع است؛ موضوعی که به زعم کارشناسان، در دهههای اخیر به موازات بیتوجهی به بدترین نقضهای حقوق بشری درون مرزهای کشورهای قاره سبز و متحدانش و وقوع چنین نقضهایی در بیرون از مرزهایشان به آفتی برای تحقق و تامین حقوق بشر در سطح جهانی تبدیل تبدیل شده است.