اصل بنیادین عدم مداخله (Non-Intervention) در حقوق بینالملل یکی از پایههای اصلی نظام بینالمللی است که براساس آن، هیچ دولتی حق ندارد در امور داخلی یا خارجی دولت دیگر دخالت کند.
این اصل نتیجه مستقیم اصل استقلال و برابری دولتها بوده و در اسناد کلیدی مانند منشور سازمان ملل (ماده ۲ بند ۴ و ۷) تثبیت شده است. براساس این اصل، هرگونه مداخله مستقیم یا غیرمستقیم (نظامی، اقتصادی، سیاسی یا فرهنگی) که شخصیت دولت یا عناصر سیاسی، اقتصادی و فرهنگی آن را تهدید کند، ممنوع است.
مداخله به هر اقدامی اطلاق میشود که یک دولت در امور داخلی یا خارجی دولت دیگر دخالت کند، از جمله مداخله نظامی که به معنب استفاده از نیروی مسلحانه بدون مجوز است. نوع دیگر مداخله، دخالت غیرنظامی مانند تحریمهای اقتصادی، کمپینهای اطلاعاتی، یا حمایت از گروههای مخالف برای ضربه زدن به حاکمیت کشور دیگر است.