به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین به نقل از روابط عمومی موزه هنرهای معاصر تهران، ششمین نشست از سلسله نشستهای «هنر و تابآوری» با عنوان «موسیقی و تابآوری از رهگذر اسطوره» یکشنبه (۲۷ اردیبهشتماه) با سخنرانی سیاوش لطفی موسیقیدان و پژوهشگر در کتابخانه موزه هنرهای معاصر تهران برگزار شد.
لطفی در این نشست گفت: اندیشیدن مانند بداههنوازی در موسیقی ذاتا پدیدهای بداههپردازانه است.
وی تأکید کرد: بداههنوازی هرگز با ذهنی خالی و تهی امکانپذیر نیست بلکه هم به آمادگی، آگاهی و تسلط بر الگوها نیاز دارد و هم به آزادی و رهایی تا ذهن بتواند خلاق باشد و در لحظه، زایش و خلاقیت رخ دهد.
این پژوهشگر افزود: اندیشه نیز چنین است؛ ما همیشه با پیشزمینهها و پیشفهمهایی میاندیشیم، هر چند بکوشیم آنها را کنار بزنیم. آگاهی به حضور پیشفرضها، همان چیزی است که بداههپردازیِ اصیل را ممکن میکند.
لطفی در ادامه به مفهوم «تابآوری» پرداخت و گفت: این کلمه معمولاً تداعیگر معنایی روانشناختی است و به معنای تحمل کن چگونه میتواند برای خود قلعهای درونی بسازد که هیچ نیروی بیرونی نتواند آن را فرو ریزد.
این موسیقیدان در ادامه به سرآغاز مدرنیته اشاره کرد و گفت: فیلسوفان تاریخ فلسفه، منشأهای متفاوتی از گالیله و نیوتن تا داروین را برای آن فرض کردهاند اما به عقیده من، از منظر تاریخی‑فلسفی، دیدگاهی که دکارت را نقطه شروع مدرنیته میداند، دیدگاهی بسیار محکم است.
هر چند لطفی این بحث را در نشست به طور مفصل بسط نداد، این ارجاع نشان میداد که دغدغه تحریف و اصالت در موسیقی میتواند ریشهای عمیق در تحولات فلسفی دوران مدرن داشته باشد.
این پژوهشگر در پایان نشست، با جمعبندی مطالب خود نشان داد که چگونه یک موسیقیدان میتواند از طریق نگاه بداههپردازانه و غیرآکادمیک، مسئله تابآوری را بازتعریف کند.
59243