تابستان که به روزهای پایانیاش نزدیک میشود، بوی یک آشنای زمستانی در حیاط بسیاری از خانههای روستانشینان زاگرس میپیچد. جایی که زنان کُرد، دستبهکار یکی از قدیمیترین رسوم غذایی خود میشوند و در دستان سحرآمیزشان گندم، دوغ و سبزی را به یک آذوقه خوش عطر و طعم برای روزهای سرد سال تبدیل میکنند.
به گزارش مجله خبری نگار،آذوقهای که پس از خشکشدن روی پشتبام خانهها، برای زمستان کنار گذاشته میشود تا به عنوان «آش ترخینه» در دل سرمای سخت، گرمای تابستان را میهمان سفره مردمان این دیار کند.