۱۳ مرداد ۱۴۰۵ – ۲۰:۵۹
به گزارش خبرآنلاین، به نقل از دیجیاتو، برای اجداد اولیه انسان، چربی بدن خط مرزی میان حیات و مرگ بود؛ از سویی چربی خیلی کم باعث گرسنگی میشد و در سوی دیگر چربی زیاد سرعت حرکت فرد را کم میکرد. طی سالیان متمادی، بدن انسان به مکانیسمهای دفاعی پیچیدهای مجهز شد که در مغز سیمکشی شدهاند تا از ذخایر انرژی به شدت محافظت کنند.
در دنیای مدرن امروز که مواد غذایی پرکالری و ارزانقیمت به وفور در دسترس قرار دارند و تحرک بدنی اختیاری شده است، همان سیستمهای حفاظتی که زمانی موجب بقای انسان بودند، اکنون حفظ وزن ایدهآل را فوقالعاده دشوار کردهاند. وقتی فردی وزن کم میکند، مغز این اتفاق را بهعنوان تهدیدی برای بقا تلقی میکند.
پژوهش محققان دانشگاه کپنهاگ نشان میدهد مغز دارای ساختاری است که بالاترین وزن تجربهشده را به خاطر میسپارد. در دوران باستان، اگر انسانها در شرایط سخت و قحطی وزن کم میکردند، این حافظه بیولوژیک به آنها کمک میکرد تا در دورههای فراوانی به وزن قبلی خود بازگردند.