مسئله اساسی این است که با وجود داشتن تنها دو فیلم اکران نشده در کارنامهی کاری این کارگردان جوان، به چه دلیل سرمایهگذارانی که مدعی تولید فیلم با سرمایه بخش خصوصی هستند، حاضر میشوند تا بر روی ساخت اثری جدید از این کارگردان گمنام سرمایهگذاری کنند؟
سوره سینما– احسان سالمی: دی ماه ۹۲، یکسال پس از کش و قوسهای فراوان در جشنواره فجر سیویکم برای حضور چند فیلم ظاهرا بدون مجوز و در نهایت عدم حضور این فیلمها در جشنواره، برخی از این فیلمها در سالن وزارت ارشاد برای اهالی رسانه و منتقدان به نمایش درآمدند تا سازمان سینمایی با برایند نظرات اهالی رسانه تصمیمی برای اکران فیلمهایی بگیرد که روی دستش مانده بودند.
از میان این فیلمها، بعدها «گس» کیارش اسدیزاده پس از نمایش در گروه هنر و تجربه به شبکه نمایش خانگی آمد و «نقش نگار» علی عطشانی به اکران عمومی رسید، اما در این بین «مهمونی کامی» علی احمدزاده یکی از فیلمهایی بود که با واکنشهای منفی بسیاری روبهرو گشت و در ادامه، با آنکه تلاشهای بسیاری صورت گرفت تا این فیلم بدون ممیزی و اصلاحیه راهی شبکه نمایش خانگی شود، اما در نهایت مدیرکل شبکه نمایش خانگی سازمان سینمایی در گفتوگویی به طور کامل این خبر را تکذیب کرد و فیلم اول احمدزاده هیچگاه به پخش نرسید.