حالا دیگر چهارماه میشود که ایرانیان غیور با حفظ سنگر خیابان و حمایت از نیروهای رزمنده، شگفتی جهان را برانگیختهاند. حفظ این پایگاه مهم، قطعاً بدون برنامهریزی، سازماندهی و مدیریت امکان پذیر نبودهاست. برای تحقق این امر، هم تشکلهای مردمی نقش پررنگی داشتهاند و هم نهادها. در واقع هماهنگی مردم با نهادها، دستاورد شگرفی را رقم زد که تا سالها میتوان درباره آن کتاب و پایاننامه نوشت
جوان آنلاین: حالا دیگر چهار ماه میشود؛ ایرانیان غیور و مؤمن با حفظ سنگر خیابان و حمایت از نیروهای رزمنده، شگفتی مردم جهان را برانگیختهاند. حفظ این سنگر مهم، قطعاً بدون برنامهریزی، سازماندهی و مدیریت امکان پذیر نبوده و نیست. برای تحقق این مدیریت، هم تشکلهای مردمی نقش بسیار پررنگی داشته و دارند و هم سازمانها و نهادها. در واقع همکاری و هماهنگی تشکلهای مردمی از بسیج و هیئتیها گرفته تا گروههای جهادی، با نهادها و سازمانها، صحنه عجیبی از مدیریت را در میادین و تجمعات رقم زد که میتوان تا سالها درباره آن کتابها و پایاننامهها نوشت. نگارنده این سطور، یکی از کوچکترین اعضای نیروهای مردمی- محلهای در منطقه تهرانپارس شهر تهران است. آنچه در زیر قلمی شده، حاوی نکاتی است که میتواند در آینده برای ثبت تاریخ وقایع تجمعات شبانه مردم در جنگ رمضان به کار بیاید. امید آنکه علاقهمندان را مفید و مقبول آید.
آتش به اختیاران متشکل
شبهای اول تجمع، همه چیز کاملاً آتش به اختیار و دلی پیش میرفت. سخت داغدار شهادت رهبر عزیزمان بودیم و نمیتوانستیم به برنامهریزی بلند مدت برای اداره تجمعات فکر کنیم. اما بعد از پایان ماه رمضان و تداوم جنگ در سال جدید، به فکر برنامهریزی بلندمدت برای تجمع محله افتادیم.
در تمام ایام جنگ و در ماه رمضان با کمک خانمهای مسجد به محافظان امنیت محله سحری داده بودیم. اما حالا باید برنامهای منظم جهت تهیه «میان وعده» و «شام» نیروهای امنیت محله میریختیم. اولین جلسات مان برای این موضوع در مسجد تشکیل شد. جلسات بعدی برای برنامهریزی غرفههای فلکه اول بود. تا روزهای اول سال جدید (۱۴۰۵) با مختصر وسایلی که از مسجد به میدان میبردیم، در پیادهرو برای کودکان و نوجوانان کارهای فرهنگی انجام میدادیم. اما شهرداری از هفته اول فروردین برایمان غرفه ایجاد کرد و کارها نظم گرفت و ما هم برای هر غرفه برنامه جداگانهای طراحی کردیم. بیشتر از ۱۵ سال است که بسیج خواهران و برادران مسجد فعال است و به عنایت پروردگار، توانسته است تشکلی با تعداد ۲۰۰ نفر از نمازگزاران مسجد را سازماندهی کند. همین سازماندهی در شرایط جنگ، مهمترین بازوی عملیاتی تجمعات شد. به هرروی اجرای برنامههای فرهنگی و عقیدتی در تجمع فلکه اول، مانند همه تجمعات به بودجه نیاز داشت و ما باید در یک برنامهریزی دقیق به تأمین هزینهها از طرف مردم میپرداختیم. این هزینه ها، شامل موارد متعددی میشد. اول از همه باید هزینه دستگیری از خانوادههای نیازمند تحت پوشش مسجد (که در ایام جنگ تعدادشان بیشتر هم شده بود)، تأمین میشد. در مرحله بعد تهیه هدیه برای کودکان و نوجوانان شرکت کنندگان در برنامههای غرفهها در تجمعهای شبانه به علاوه تأمین هزینه شام محافظان امنیت محله و در آخر، تأمین هزینه موکب پذیرایی از مردم با چای و قند و شربت هم بسیار مهم بود. پس چند شماره کارت در گروهها و کانالهای مسجد و محله اعلام شد که هرکدامش برای یک کار خاص تعریف شده بود. از همان هفته اول فروردین، واریزیها آغاز شد. واریزیهایی که تا امروز، بالغ بر ۱۵۰ میلیونتومان شده است و همهاش هم تا همینجا، برای هزینههای گوناگون تجمعات خرج شده است و این داستان همچنان ادامه دارد.