آیا وجود موتور جست وجوی بومی یک اولویت محسوب می شود؟ آیا این بازار واقعا بکر است و باید وارد آن شویم؟ هدف از ورود به آن آیا با نگاه امنیتی است یا اقتصادی یا کسب دانش یا ترکیبی از هر سه آنها؟ دولت که نقش اساسی در تعریف این پروژه دارد تا کی باید در پروژه باقی بماند؟ و چه آینده ای را می توان برای جویشگرهای بومی در ایران پیش بینی کرد؟
به گزارش سیتنا، چندی پیش وزیر ارتباطات و فناوری اطلاعات از موتور جست وجوی بومی پارسی جو رونمایی کرد. خبرهایی در این مورد در خبرگزاری ها و سایت های خبری منتشر شد که بسیاری از آنها مشابه بود. در متن بیشتر این خبرها به ضرروت وجود چنین موتور جست وجویی در ایران اشاره شده و آماری به نقل از یکی از مسئولان این پروژه آورده شده که نشان می دهد ایرانیان از خدمات جست وجوی گوگل استفاده زیادی می کنند و برای همین چرا این بازار را خود در دست نگیریم؟