معلمی که در سال ۹۹ از طریق آزمون رسمی استخدامی وارد سیستم آموزش و پرورش شده بود، از همان ابتدا رفتارهای خشونتآمیز و نامتعارف داشته است. خانوادهها بارها به مدیر مدرسه هشدار دادند، اما هیچ واکنشی صورت نگرفت. تا اینکه آزارها از تنبیه بدنی فراتر رفت و به حریم خصوصی و امنیت روانی دانشآموزان تجاوز کرد.
به گزارش سرویس اجتماعی تابناک، علی معماری، فارغ التحصیل ارشد جامعه شناسی با ارسال مطلبی، به نقد اظهارات حسین صادقی، مدیر کل روابط عمومی وزارت آموزش و پرورش درباره تعرض به دانش آموزان مدرسه ای در ناحیه یک شهر ری پرداخته است که باهم می خوانیم:
به راستی چرا سیستم نظارتی آموزش و پرورش تنها پس از رسانهای شدن موضوع وارد عمل شد؟
معلم مربوطه لغو پیمان و اخراج شده و مدیر نیز ظاهرا از مدیریت کنار گذاشته شده است. فرماندار شهر ری هم از برکناری رئیس آموزش و پرورش ناحیه یک شهر ری به دلیل قصور در ارائه گزارش به مقامات بالادستی سخن گفته است.
(توضیح تابناک: در حالی که برخی منابع وزارت آموزش و پرورش می گویند مدیر مدرسه هم عزل شده است اما برخی از خانوادهها که ظاهرا فرزندانشان در آن مدرسه تحصیل می کنند، طی تماسی به تابناک گفتهاند مدیر مدرسه برکنار نشده/span>. به جای کوچکشماری مشکل با تعبیرهای اداری («تعرض نه تجاوز») یا اقدامات نمایشی (اخراج فرد خاطی بدون پیگرد قانونی)، باید:
مکانیزمهای نظارتی مستقل در مدارس ایجاد شود تا گزارشهای تخلف بلافاصله بررسی شوند.
تستهای روانشناسی دورهای برای معلمان اجباری شود.
شفافیت در برخورد با مدیران متخلف وجود داشته باشد، نه تناقضگویی در رسانهها.
همکاری فوری با مراجع قضایی در چنین پروندههایی صورت گیرد، نه اینکه منتظر شکایت خانوادهها بمانند.
دانشآموزان حق دارند در محیطی امن تحصیل کنند، نه اینکه قربانی بیمسئولیتی ها شوند.