اقتصاد۲۴- هلیا برزویی – دیواری کوتاهتر از حقوق زنان در ایران وجود ندارد. هر بار که سیاستگذار به دنبال اصلاح یا کنترل بحرانهای اجتماعی و اقتصادی میگردد، نخستین چیزی که قربانی میشود، یکی از معدود ابزارهای حمایتی زنان است. همزمان با جهش نرخ سکه، باز هم روی مهریه دست گذاشته شده است؛ پشتوانهای مالی، حقوقی و فرهنگی که در ساختار مردسالار قوانین موجود، برای بسیاری از زنان تنها سپر دفاعی در برابر طلاق، فوت همسر یا بیپشتوانگی اقتصادی محسوب میشود.
طرح جدید مجلس برای کاهش ضمانت اجرایی مهریه به ۱۴ سکه، در ظاهر با هدف کاهش زندانیان مالی و کنترل دعاوی خانوادگی ارائه شده، اما در باطن خود، امنیت مالی زنان را در شرایط تورمی و نابرابریهای حقوقی بهشدت تهدید میکند. در جامعهای که زن برای خروج از کشور نیاز به اجازه همسر دارد، حق طلاق ندارد و در بسیاری موارد در حضانت فرزند، تحصیل و اشتغال نیز با محدودیت مواجه است، مهریه تنها ابزار چانهزنی حقوقی اوست. از این رو حذف یا محدودسازی این ابزار، بدون اصلاح همزمان سایر قوانین تبعیضآمیز، نهتنها عادلانه نیست، بلکه میتواند به نابرابریهای عمیقتری دامن بزند.