
بازگشت مهران مدیری به تلویزیون، بعد از چند سال غیبت، حادثهای ساده در تقویم تولیدات سیما نیست. مدیری با سریال تازهاش با عنوان «ششماهه» دوباره به رسانهای برگشته که بخش بزرگی از شهرت، محبوبیت و هویت کاری خود را در آن ساخته بود؛ رسانهای که سالها با آثار او نفس کشیده و بارها با تکیه بر نام او توانسته میان رقبا بایستد و تماشاگر را پشت تلویزیون نگه دارد. همین رفتوبرگشت، خود نشانه یک رابطه قدیمی و پیچیده است؛ رابطهای که نه میتوان آن را بهطور کامل گسست و نه میتوان تأثیر پررنگ آن را نادیده گرفت.
در واقع میتوان گفت این بازگشت تنها یک اتفاق ساده در جدول پخش سازمان نیست؛ بلکه نشانهای از یک نیاز متقابل است. تلویزیون که در سالهای اخیر با ریزش مخاطب و کاهش اثرگذاری روبهرو بوده، دوباره به چهرهای تکیه کرده که بخش مهمی از تاریخ سرگرمیسازیاش را ساخته است. مدیری هم در این سالها فهمیده که دور شدن از رسانهای با این سطح از دیدهشدن، نه به نفع خودش تمام شده و نه جایگزین قدرتمندی برای آن پیدا کرده است. حالا هر دو بازیگر اصلی این صحنه، به یک ضرورت مشترک رسیدهاند؛ یک همکاری تازه با هدف احیای رابطهای که سالها ستون اصلی جذب مخاطب بوده است.
