ایده روز آنلاین – امیرحسین اعظمی | وقتی آسمان وطن زیر سایه شوم حملات ناجوانمردانه دشمن تیره میشود، فوتبال دیگر تنها یک بازی نیست بلکه فریادی است برای اثبات ایستادگی ملتی که حتی در سوگ دانشآموزان پرپر شدهاش، سر خم نکرده است. محمدجواد محمدی، مهاجم جسور ملوان، در این روزهای پرالتهاب، بیپرده از خشم فروخفتهاش نسبت به دشمنانی میگوید که با نقاب دروغین «حمایت از مردم»، بویی از انسانیت نبردهاند. او که در میانه بلاتکلیفی لیگ و دردهای ناشی از بیعدالتیهای ورزشی، قلبش برای این خاک میتپد، روایتگر نسلی است که میان میدان ورزش و میدان دفاع از پرچم، لحظهای تردید بهخود راه نمیدهند. محمدی در این گفتوگو از مردمی میگوید که پشت وطنشان را خالی نکردند چراکه میدانند با چه دشمن بیشرفی طرف هستند؛ دشمنی که حتی به مدرسه و کودکان هم رحم نکرد.
از شرایط این روزهای ایران شروع کنیم. 2ماه گذشته برای تو چگونه سپری شد؟
ما با حمله ناجوانمردانه دشمن مواجه شدیم و طبیعتا این روزها برای مردم با سختی و استرس گذشت ولی نکته مهم این است که مردم پشت وطنشان بودند. مردم ما پشت خاک و پرچم ایران بودند و همه میدانند با چه دشمنی طرف هستیم. آمریکا و اسرائیل در همان نخستین روز به مدرسه حمله کردند و 168دانشآموز مظلوم را به شهادت رساندند. قلب هر انسانی از این اتفاق به درد میآید ولی دشمنان ایران باز هم ثابت کردند ذرهای شرف ندارند. من به خانوادههای این عزیزان تسلیت میگویم و در غم آنها شریک هستم.