اقتصاد۲۴– «زمینهایمان شوره بسته است. آب نیست… نه خودمان میتوانیم کشاورزی کنیم نه زمینهایمان مشتری دارد که بفروشیم و برویم در شهر کارگری کنیم». این توضیح زامل کشاورزی از روستای شاکریه خوزستان است.
نورالدین کشاورز ۵۰ ساله دهستان لوتک زابل هم میگوید که سردر خانههایشان پرچم زدهاند و خانه و مزرعه و گاوداری را برای فروش آگهی کردهاند، اما دریغ از یک مشتری. آنها میگویند که کشاورزان هستونیستشان را به بیآبی باختهاند. لعل بیبی، کشاورز دیگری از دهستان لوتک میگوید که همه کشاورزان منطقهشان زیر پوشش نهادهای حمایتی مانند بهزیستی و کمیته امداد هستند. این سرنوشت کشاورزان فقیر ایرانی است و مزرعهداران و باغداران ثروتمندتر در حال مهاجرت هستند.
عنایتالله بیابانی، قائم مقام خانه کشاورز، به «شرق» میگوید که تقاضای فروش باغ و مزرعههای بزرگ بهطور چشمگیری افزایش داشته و بسیاری از کشاورزان و باغداران در حال مهاجرت از ایران هستند. حالا کافی است که در مرورگر گوگل عبارت «ویزای کشاورزی» را جستوجو کنید تا با انبوهی از مؤسسات مهاجرتی مواجه شوید که کشاورزان ایرانی را به استرالیا، کانادا، نیوزلند، هلند و … میبرند. آنها میگویند که تقاضای مهاجرت کشاورزان به استرالیا و کانادا بیشتر از سایر کشورهاست و البته میگویند که برخی کشاورزان کمدرآمدتر تقاضای مهاجرت به ترکیه و حتی عراق را دارند!
وضعیت کشاورزی وخیم است. سوءمدیریت منابع آبی باعث شده است که پرآبترین جلگه کشور یعنی جلگه خوزستان به چنان وضعیت تنش آبیای برسد که درحالحاضر مسئله این استان نه آب کشاورزی که آب آشامیدن باشد. فاجعه آبی در شمال ایران هم باعث شده بسیاری از تالابها از جمله تالاب انزلی و رودخانههایی مانند رودخانه چالوس خشک شود و سفیدرود، دومین رودخانه بلند ایران به طول ۷۶۵ کیلومتر و پرآبترین رودخانه استان گیلان که آب بیشتر از ۱۷۰ هزار هکتار شالیزارهای برنج را تأمین میکرد، به احتضار بیفتد. جالب است که بدانید شمال کشور نهتنها از نظر مساحت که حتی اقلیم و بارندگی وضعیتی مشابه کشور هلند دارد. کشوری که بهعنوان غول بزرگ صادرات محصولات کشاورزی، در جهان شناخته میشود و بر اساس گزارش وزارت کشاورزی این کشور سالانه بیشتر از ۹۰ میلیارد دلار از صادرات محصولات کشاورزی درآمد دارد. عددی که حدود ۳.۶ برابر درآمد سال گذشته ایران از نفت است.