اقتصاد۲۴- نزدیک سال تحصیلی جدید در دانشگاهها است، اما بهدلیل ظهور و بروز برخی مسائل بهنظر میرسد شور و نشاط بازگشت به کلاس درس کمرنگ شده است، مثلاً همین ماجرای تعلیق، پایان قرارداد، قطع همکاری یا اخراج برخی استادان دانشگاه، اقدامی که قبل از ماه مهر و بازگشت دانشجو و استاد به کلاسهای درس سبب شد دانشگاه سر زبانها بیفتد، آنهم نه برای تولید علم و علم آموزی؛ دانشگاه تبدیل به محل مناقشه شده است، انگار نوعی نزاع که رنگوبوی لج و لجبازی هم دارد میدانداری میکند، حال و هوایی که بهجای ایده، علم، المپیاد و گفتگو، بیشتر صدای حراست، کمیته انضباطی و رسیدگی به پرونده تخلف بهگوش میرسد؛ مهاجرت دانشجوی تربیت شده و استاد دانشگاه هم محصول همین جو است، شایستهها دیده نمیشوند و سودای تدریس در دانشگاه بهدست حداقلیها میافتد.
سالهاست نام دانشگاه با مهاجرت گره خورده است، کم نبودند رتبه اولیهایی که بعد از کنکور گفتند نمیروند، اما فضای تهدید و تحدید شایستهها را بهفکر مهاجرت انداخت، کم نبودن استادانی که برای ماندن و همینجا درس دادن تلاش کردند، اما نهایت خانه نشین شدند تا بالاخره مهاجرت کنند، برای همین است که یکی از استادان تازه مهاجرت کرده برای خبرآنلاین مینویسد: «من آدم خانه نشین نیستم، اما از اینکه تلاش کردند من را خانه نشین کنند دلگیر هستم.»
حمید سوری، اپیدمیولوژیست و استاد دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی بهتازگی مهاجرت کرده است، شاید نام او و بسیاری دیگر از همهگیرشناسها زمانی شده شد که ویروس کرونا از شرق شروع به فتح کشورها کرد تا به غرب برسد؛ از آن سالها زیاد نگذشته، همه ما بهخاطر داریم ابتلا به کووید۱۹ چهطور نظم و نظام جهان را تغییر داد و مرگومیرهای چند صد هزار نفری را در تمام کشورها رقم زد، هجوم بیماران به مراکز درمانی، کمبود تخت و وسایل بهداشتی مانند ماسک و دستکش، کمیاب شدن مواد ضدعفونی کنند مانند الکل چیزی نیست که از حافظه سه چهار ساله ما پاک شود، حالا همه میدانستند با یک اپیدمی مواجه هستند.
بیشتر بخوانید: سخنگوی وزارت علوم، اخراج اساتید را انکار کرد